Bon Scott: wokalista AC/DC, ikona rocka – biografia Scotta

0

Ronald Belford Scott, powszechnie znany jako Bon Scott, był charyzmatycznym australijskim wokalistą rockowym, który zdobył międzynarodową sławę jako frontman kultowego zespołu AC/DC. Urodzony 9 lipca 1946 roku w Szkocji, w momencie śmierci w 1980 roku miał zaledwie 33 lata. Jego kariera nabrała tempa po dołączeniu do AC/DC w 1974 roku, a jego unikalny styl i energia przyczyniły się do wydania przełomowego albumu „Highway to Hell” w 1979 roku. Po jego tragicznej śmierci, zespół wydał album „Back in Black”, który stał się jednym z najlepiej sprzedających się albumów wszech czasów i hołdem dla zmarłego wokalisty.

Bon Scott, urodzony jako Ronald Belford Scott, to postać, która na zawsze zapisała się w historii muzyki rockowej. Jego pseudonim, wywodzący się z dzieciństwa, stał się synonimem dzikiej energii i niepowtarzalnego stylu, który definiował wczesne lata AC/DC. Choć jego życie zakończyło się tragicznie w wieku zaledwie 33 lat, dziedzictwo jego twórczości pozostaje żywe, inspirując kolejne pokolenia fanów muzyki rockowej. Ten artykuł przybliży sylwetkę tego niezwykłego artysty, od jego początków w Szkocji, przez emigrację do Australii, aż po jego niezapomnianą karierę w świecie rocka.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na lipiec 2026 roku Bon Scott obchodziłby swoje 80. urodziny.
• Żona/Mąż: Związek małżeński z Irene Thornton.
• Dzieci: Doniesienia o nieślubnych dzieciach.
• Zawód: Wokalista rockowy.
• Główne osiągnięcie: Ugruntowanie AC/DC jako globalnej gwiazdy rocka, wydanie albumu „Highway to Hell”.

Informacje Podstawowe o Bonie Scocie

Ronald Belford Scott, znany światu jako Bon Scott, urodził się 9 lipca 1946 roku w szpitalu położniczym Fyfe Jamieson w Forfar, Szkocja. Jego życie, choć krótkie, było intensywne i pełne zwrotów akcji, które ukształtowały go w ikonę muzyki rockowej. W 1952 roku, mając zaledwie sześć lat, Bon wraz z całą rodziną wyemigrował ze Szkocji do Australii. Początkowo rodzina osiedliła się na przedmieściach Melbourne, w Sunshine, gdzie mieszkali przez cztery lata, by ostatecznie założyć dom w Fremantle, w Zachodniej Australii. To właśnie Fremantle stało się miejscem jego ostatecznego spoczynku, a jego grób na cmentarzu w tym mieście jest dziś ważnym miejscem pielgrzymek dla fanów z całego świata. Tragicznie, życie Bona Scotta zakończyło się 19 lutego 1980 roku w Londynie, w wieku zaledwie 33 lat. Po kremacji, prochy artysty zostały pochowane przez rodzinę na cmentarzu w Fremantle.

Pełne imię i nazwisko oraz pseudonim

Prawdziwe imię i nazwisko artysty brzmiało Ronald Belford Scott. Jednak na całym świecie zasłynął on pod pseudonimem „Bon”. Ten przydomek przylgnął do niego już w czasach szkolnych i stał się jego nieodłącznym znakiem rozpoznawczym w historii muzyki rockowej. Pochodzenie pseudonimu jest związane z jego szkockim pochodzeniem. Koledzy z Sunshine Primary School, chcąc odróżnić go od innego Ronalda w klasie, zaczęli nazywać go „Bonnie Scotland”, co z czasem skróciło się do „Bon”.

Data i miejsce urodzenia

Bon Scott przyszedł na świat 9 lipca 1946 roku. Jego miejscem narodzin był szpital położniczy Fyfe Jamieson w Forfar w Szkocji. To właśnie w tym szkockim mieście rozpoczęła się jego podróż, która później zaprowadziła go na światowe sceny muzyczne.

Emigracja do Australii

W 1952 roku, gdy Bon miał zaledwie sześć lat, jego rodzina podjęła decyzję o emigracji ze Szkocji do Australii. Ta podróż była kluczowym momentem w jego życiu, otwierając nowy rozdział w jego historii. Po przybyciu do Australii, rodzina Scotta przez cztery lata mieszkała w Sunshine, jednym z przedmieść Melbourne. Ostatecznie jednak osiedlili się na stałe w Fremantle, w Australii Zachodniej, które stało się dla młodego Ronalda nowym domem.

Data, wiek i okoliczności śmierci

Bon Scott zmarł w wieku zaledwie 33 lat, 19 lutego 1980 roku w Londynie. Jego śmierć była ogromnym szokiem dla świata muzyki i fanów AC/DC. Oficjalny raport koronera jako przyczynę zgonu wskazał „ostre zatrucie alkoholowe”, kwalifikując zdarzenie jako „śmierć przez nieszczęśliwy wypadek”. Od tego tragicznego wydarzenia w lutym 2026 roku minie dokładnie 46 lat. To właśnie w 1980 roku świat muzyki rockowej stracił jedną ze swoich największych ikon.

Miejsce spoczynku

Po śmierci, prochy Bona Scotta zostały skremowane, a następnie pochowane przez rodzinę na cmentarzu w Fremantle, w Australii Zachodniej. To miejsce stało się celem pielgrzymek dla fanów z całego świata, którzy chcą oddać hołd legendarnemu wokaliście. Grób Bona Scotta w Fremantle jest uznawany za najczęściej odwiedzane miejsce pochówku w całej Australii i został wpisany na listę dziedzictwa National Trust of Australia.

Życie Prywatne Bon Scotta

Życie prywatne Bona Scotta, choć często pozostawało w cieniu jego scenicznej osobowości, było równie burzliwe i pełne emocji. Jego związki i relacje miały znaczący wpływ na jego życie, a także na jego twórczość. Mimo trudności i rozstań, niektóre z tych relacji przetrwały próbę czasu, pozostając ważnym elementem jego historii.

Małżeństwo i związki

Małżeństwo z Irene Thornton

24 stycznia 1972 roku Bon Scott poślubił Irene Thornton. Ich związek małżeński trwał do 1977 roku, kiedy to para się rozwiodła. Mimo formalnego rozstania, Bon i Irene utrzymali przyjacielskie relacje aż do tragicznej śmierci wokalisty, co świadczy o głębokim szacunku i uczuciu, które ich łączyło.

Związek z Margaret „Silver” Smith

Po rozstaniu z Irene Thornton, Bon Scott wszedł w długoletnią relację z Margaret Smith, znaną również jako „Silver”. Poznał ją w Adelaide na początku lat 70. Mimo że ich związek zakończył się w 1977 roku, pozostali w kontakcie do końca życia Scotta, co podkreśla trwałość ich więzi.

Doniesienia o dzieciach

Istnieją doniesienia sugerujące, że Bon Scott mógł być ojcem nieślubnych dzieci. Michael Browning, były menedżer AC/DC, w swojej książce wspominał, że podczas wizyty w szpitalu w 1975 roku Scott chwalił mu się, iż dwie różne kobiety, nie wiedząc o sobie nawzajem, urodziły mu dzieci w tym tym samym czasie. Te informacje dodają kolejną, intrygującą warstwę do złożonego obrazu życia osobistego wokalisty.

Kariera Muzyczna Bon Scotta

Kariera muzyczna Bona Scotta była dynamiczna i pełna rozwoju, prowadząc go od lokalnych zespołów do globalnej sławy z AC/DC. Jego talent wokalny i charyzma sprawiły, że stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci na scenie rockowej lat 70. Jego droga artystyczna była naznaczona poszukiwaniem własnego brzmienia i budowaniem reputacji jako niezwykle utalentowanego muzyka.

Początki kariery w zespołach

The Spektors

Swoją muzyczną podróż Bon Scott rozpoczął w 1964 roku. Wówczas założył zespół The Spektors, w którym pełnił rolę perkusisty i okazjonalnie wokalisty. Jego wczesne inspiracje muzyczne czerpał od swojego idola, Little Richarda, co można było usłyszeć w jego energicznych występach. To właśnie w grupie The Spektors Scott stawiał swoje pierwsze kroki w świecie muzyki.

The Valentines

W 1966 roku The Spektors połączyli siły z grupą The Winstons, tworząc nowy zespół – The Valentines. W tej formacji Bon Scott dzielił rolę głównego wokalisty z Vince’em Lovegrove’em. Zespół nagrywał utwory pisane między innymi przez George’a Younga, znanego później ze współpracy z AC/DC i The Easybeats. The Valentines stanowili ważny etap w rozwoju artystycznym Scotta.

Fraternity

W 1970 roku Bon Scott dołączył do progresywnej grupy Fraternity. Z zespołem tym nagrał dwa albumy: „Livestock” i „Flaming Galah”. W 1973 roku, w ramach trasy po Wielkiej Brytanii, zespół występował pod nazwą Fang, co było kolejnym etapem jego muzycznej ewolucji.

Dołączenie do AC/DC

Przełomowym momentem w karierze Bona Scotta było dołączenie do zespołu AC/DC. W październiku 1974 roku zastąpił on Dave’a Evansa na stanowisku wokalisty. Początkowo pracował dla zespołu jako szofer, jednak po przesłuchaniu i wspólnym jam session z braćmi Young – Angusem i Malcolmem – oficjalnie przejął mikrofon. To wydarzenie otworzyło mu drzwi do światowej kariery w świecie rocka i ugruntowało jego pozycję jako ikony classic rocka.

Przełomowe albumy i osiągnięcia

Album „Highway to Hell”

Wydany w 1979 roku album „Highway to Hell” stanowił komercyjny przełom dla Bona Scotta i AC/DC. Wyprodukowany przez Roberta Johna „Mutta” Lange’a, album wprowadził zespół do pierwszej setki listy przebojów w USA, osiągając 17. miejsce. To właśnie na tym krążku znalazły się utwory, które ugruntowały pozycję zespołu jako giganta rockowego, a wokal Bona Scotta stał się jego niepowtarzalnym znakiem rozpoznawczym. Album ten jest często wymieniany jako jeden z kamieni milowych w historii muzyki rockowej, a jego wpływ jest odczuwalny do dziś. W 1979 roku AC/DC odniosło swój największy sukces komercyjny dzięki albumowi „Highway to Hell”.

Ostatni występ i nagranie

Ostatni raz na żywo z AC/DC Bon Scott wystąpił 9 lutego 1980 roku w hiszpańskiej telewizji w programie „Aplauso”. Jego ostatnim zarejestrowanym nagraniem był improwizowany jam session utworu „Ride On” z francuską grupą Trust. Te ostatnie chwile sceniczne i studyjne stanowią przejmujące pożegnanie z legendą rocka.

Zdrowie i Wypadki Bon Scotta

Życie Bona Scotta naznaczone było nie tylko sukcesami scenicznymi, ale również licznymi problemami zdrowotnymi i tragicznymi wypadkami. Jego burzliwy styl życia, choć wpisywał się w wizerunek rockmana, miał jednak poważne konsekwencje dla jego zdrowia, prowadząc ostatecznie do jego przedwczesnej śmierci.

Poważny wypadek motocyklowy

3 maja 1974 roku Bon Scott przeżył poważny wypadek motocyklowy. Po kłótni podczas próby zespołu Mount Lofty Rangers, pijany Scott rozbił swój motocykl Suzuki GT550. Wypadek ten skończył się trzydniową śpiączką i 18-dniowym pobytem w szpitalu, co było poważnym sygnałem ostrzegawczym dotyczącym jego stylu życia.

Incydenty zdrowotne

Według relacji byłego menedżera AC/DC, Michaela Browninga, Scott trafił do szpitala w Melbourne w 1975 roku po przedawkowaniu narkotyków. Był to jeden z wielu incydentów zdrowotnych, które miały miejsce przed jego finalną tragedią, świadczący o trudnej walce artysty z nałogami. W 1975 roku Scott był hospitalizowany po przedawkowaniu.

Oficjalna przyczyna śmierci

Oficjalny raport koronera dotyczący śmierci Bona Scotta stwierdził, że przyczyną zgonu 19 lutego 1980 roku było „ostre zatrucie alkoholowe”, kwalifikując zdarzenie jako „śmierć przez nieszczęśliwy wypadek”. Ta oficjalna wersja od lat jest przedmiotem dyskusji i teorii spiskowych.

Kontrowersje i Problemy z Prawem

Życie Bona Scotta nie było pozbawione trudności i problemów z prawem, zwłaszcza w młodości. Jego buntownicza natura i skłonność do łamania zasad często prowadziły do konfliktów z wymiarem sprawiedliwości, co jednak nie przeszkodziło mu w osiągnięciu statusu legendy rocka.

Problemy w młodości

W 1963 roku, mając 17 lat, Bon Scott miał problemy z prawem. Spędził czas w ośrodku oceny Fremantle Prison oraz 9 miesięcy w zakładzie dla nieletnich Riverbank. Powodem były zarzuty podania fałszywych danych policji, ucieczka z aresztu oraz kradzież 55 litrów benzyny. Te incydenty pokazują jego trudny początek drogi życiowej.

Odrzucenie przez armię

Bon Scott próbował zaciągnąć się do australijskiej armii, jednak jego kandydatura została odrzucona. Został uznany za osobę „niedostosowaną społecznie”, co było kolejnym dowodem na jego niekonwencjonalny charakter i trudności w dopasowaniu się do sztywnych ram społecznych.

Teorie dotyczące śmierci

W książce „Bon: The Last Highway” z 2017 roku, autor Jesse Fink zasugerował, że śledztwo w sprawie śmierci Scotta mogło być nierzetelne. Fink podważa oficjalną wersję o samym alkoholu, sugerując, że w tragedię mogło być zamieszane użycie heroiny. Teorie te dodają mrocznego, niepewnego wymiaru do okoliczności śmierci wokalisty.

Ciekawostki i Dziedzictwo Bon Scotta

Bon Scott pozostawił po sobie bogate dziedzictwo, które wykracza poza samą muzykę. Jego życie obfitowało w niezwykłe historie, a jego postać stała się inspiracją dla wielu. Od pochodzenia jego pseudonimu, przez różnorodne umiejętności, aż po pośmiertne hołdy, jego legenda wciąż żyje.

Pochodzenie pseudonimu

Nick „Bon” wziął się z gry słów kolegów z Sunshine Primary School. Ze względu na jego szkockie pochodzenie, nazywali go „Bonnie Scotland”, aby odróżnić go od innego Ronalda w klasie. Z czasem to określenie skróciło się do powszechnie znanego „Bon”.

Umiejętności muzyczne

Oprócz swojego charakterystycznego wokalu, Bon Scott posiadał również inne talenty muzyczne. Grał na perkusji, co udowodnił w zespołach The Spektors i The Valentines. Co więcej, potrafił grać na flecie prostym (recorder), na którym można go usłyszeć między innymi w utworze „Seasons of Change” grupy Blackfeather.

Praca fizyczna przed karierą

Zanim Bon Scott odniósł sukces jako gwiazda rocka, imał się wielu prac fizycznych. Był rybakiem łowiącym raki, pomocnikiem na farmie, mechanikiem wag, listonoszem, barmanem oraz pakowaczem ciężarówek. Te doświadczenia z pewnością ukształtowały jego charakter i perspektywę na życie.

Pośmiertne hołdy i upamiętnienia

Album „Back in Black”

Wydany zaledwie pięć miesięcy po śmierci Bona Scotta album „Back in Black” stanowił hołd dla zmarłego wokalisty. Krążek ten osiągnął status drugiego najlepiej sprzedającego się albumu wszech czasów. Do dziś trwają debaty, czy na albumie wykorzystano nieopisane teksty Bona, co stanowiłoby kolejny, niematerialny ślad jego twórczości w tym kultowym dziele. Album ten jest często wymieniany wśród największych dzieł w historii muzyki rockowej.

Grób w Fremantle

Grób Bona Scotta w Fremantle jest powszechnie uznawany za najczęściej odwiedzane miejsce pochówku w całej Australii. Jego miejsce spoczynku zostało wpisane na listę dziedzictwa National Trust of Australia, co świadczy o jego trwałym wpływie i znaczeniu dla kultury.

Statuy i upamiętnienia

Pamięć o Bonie Scocie jest kultywowana poprzez liczne pomniki. Artysta posiada dwa pomniki z brązu. Pierwszy znajduje się w Fremantle i został odsłonięty w 2008 roku, przedstawiając go na wzmacniaczu Marshall. Drugi pomnik znajduje się w szkockim Kirriemuir i został odsłonięty w 2016 roku przez Marka Evansa.

Ulica w Melbourne

1 października 2004 roku jedna z ulic w centrum Melbourne została nazwana „ACDC Lane” na cześć zespołu. Podczas ceremonii otwarcia ulicy, dudziarze zagrali utwór „It’s a Long Way to the Top”, co było symbolicznym hołdem dla zespołu i jego charyzmatycznego wokalisty.

Kluczowe etapy kariery Bona Scotta

Droga artystyczna Bona Scotta była pełna zwrotów akcji, prowadząc go od lokalnych zespołów do statusu globalnej gwiazdy rocka. Jego kariera, choć stosunkowo krótka, była niezwykle intensywna i pozostawiła trwały ślad w historii muzyki.

Chronologia kariery muzycznej

• 1964: Założenie zespołu The Spektors.
• 1966: Połączenie The Spektors z The Winstons, utworzenie The Valentines.
• 1970: Dołączenie do progresywnej grupy Fraternity.
• 1973: Trasa po Wielkiej Brytanii z Fraternity pod nazwą Fang.
• 1974: Dołączenie do AC/DC jako wokalista.
• 1979: Wydanie przełomowego albumu „Highway to Hell”.
• 1980: Ostatni występ na żywo z AC/DC oraz ostatnie nagranie.

Tabela kluczowych faktów z życia

Warto wiedzieć: Album „Back in Black”, wydany po śmierci Bona Scotta, jest hołdem dla zmarłego wokalisty i stał się jednym z najlepiej sprzedających się albumów wszech czasów.

Bon Scott, ikoniczny wokalista AC/DC, pozostawił po sobie niezatarty ślad w historii muzyki rockowej. Jego charyzmatyczna osobowość, unikalny styl wokalny i wpływ na kształtowanie brzmienia zespołu uczyniły go legendą. Mimo przedwczesnej śmierci w wieku 33 lat, jego dziedzictwo żyje w twórczości AC/DC i inspiruje kolejne pokolenia muzyków i fanów na całym świecie. Jego wkład w album „Highway to Hell” i późniejszy, pośmiertny hołd w postaci „Back in Black” ugruntowały jego pozycję jako jednego z najwybitniejszych frontmanów w historii rocka.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Bon_Scott