B.B. King, prawdziwe nazwisko Riley B. King, urodzony 16 września 1925 roku, był legendarnym amerykańskim gitarzystą, wokalistą i kompozytorem bluesowym, powszechnie uznawanym za jednego z najważniejszych muzyków wszech czasów i „Króla Bluesa”. Na [maj 2015] miał 89 lat, kiedy zmarł 14 maja 2015 roku w wieku 89 lat, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo muzyczne. Jego kariera, naznaczona niezliczonymi występami i przełomowymi nagraniami, w tym ikonicznym utworem „The Thrill Is Gone”, wpłynęła na pokolenia muzyków na całym świecie. Warto podkreślić jego niezwykłą etykę pracy, która pozwoliła mu na występ na ponad 200 koncertach rocznie przez większość życia.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: 89 lat (w momencie śmierci)
- Żona/Mąż: brak danych
- Dzieci: brak danych
- Zawód: Gitarzysta bluesowy, wokalista, kompozytor
- Główne osiągnięcie: Uznawany za „Króla Bluesa”, zrewolucjonizował grę na gitarze elektrycznej
Podstawowe informacje o B.B. Kingu
Prawdziwe nazwisko, pochodzenie i data urodzenia
Riley B. King przyszedł na świat 16 września 1925 roku. Jego korzenie sięgają plantacji bawełny Bear Creek w Berclair, w hrabstwie Leflore, niedaleko Itta Bena w stanie Mississippi. Był synem Alberta i Nory Elli King, pary dzierżawców rolnych (sharecroppers). To właśnie w Mississippi, w sercu delty, narodziła się jedna z największych legend bluesa.
Pseudonim artystyczny i jego geneza
Świat poznał go jako B.B. Kinga, pseudonim, który stał się synonimem bluesa. Przydomek ten wypracował sobie podczas pracy w radiu WDIA w Memphis. Początkowo nazywano go „Beale Street Blues Boy”, co z czasem ewoluowało do skróconej formy „Blues Boy”, aż w końcu przyjął się ikoniczny skrót B.B. Nazwa ta symbolizowała jego silne powiązanie z Memphis i ulicą Beale Street, kolebką bluesa.
Tytuł „Króla Bluesa” i jego znaczenie
Przez dekady B.B. King był uznawany za jednego z najbardziej wpływowych muzyków bluesowych w historii. Jego wkład w rozwój gatunku przyniósł mu zasłużony przydomek „The King of the Blues”. Jest on również zaliczany do grona „Trzech Króli Bluesowej Gitary”, obok takich legend jak Albert King i Freddie King, co podkreśla jego wyjątkową pozycję w panteonie bluesmanów.
Długowieczność i śmierć
B.B. King cieszył się długim i owocnym życiem, zmarł 14 maja 2015 roku w Las Vegas w stanie Nevada, mając 89 lat. Do niemal samego końca swojej życia pozostawał aktywny zawodowo, co świadczy o jego nieustającej pasji do muzyki. Jego ostatni publiczny występ miał miejsce jesienią 2014 roku, co oznacza, że jego obecność na scenie trwała przez wiele dekad. Jego ostatni występ w Chicago okazał się być jego ostatnim publicznym pojawieniem się na scenie.
Życie osobiste i wczesne lata
Trudne dzieciństwo i wychowanie
Dzieciństwo Riley’a Kinga nie było łatwe. Gdy miał zaledwie cztery lata, jego matka opuściła ojca. Chłopiec trafił pod opiekę swojej babci ze strony matki, Elnory Farr, która wychowywała go w miejscowościach Kilmichael oraz Lexington w Mississippi. Te doświadczenia z pewnością ukształtowały jego wrażliwość i wpłynęły na jego późniejszą twórczość.
Praca na plantacji i w mieście
W młodości King przeprowadził się do Indianola, miasta, które uważał za swoje rodzinne. Zanim osiągnął sukces jako muzyk, musiał ciężko pracować fizycznie. Wśród jego zajęć było między innymi praca przy odziarniarka bawełny (cotton gin) oraz jako kierowca traktora. Te doświadczenia z pracy fizycznej były częścią jego życia przed światłem reflektorów.
Służba wojskowa podczas II wojny światowej
Podczas II wojny światowej B.B. King służył w armii Stanów Zjednoczonych. Jednak jego służba nie trwała długo, gdyż został z niej zwolniony. Uznano go za osobę „kluczową dla gospodarki wojennej”, co wynikało z jego dużego doświadczenia w prowadzeniu traktorów, co było wówczas cennym zasobem. Jest to ciekawy fakt z jego wczesnych lat, pokazujący jego praktyczne umiejętności.
Wpływ kuzyna na karierę
Przełomowy moment w karierze młodego Riley’a nastąpił w 1946 roku, kiedy to udał się do Memphis za swoim kuzynem, Bukka White’em. Bukka White był już wówczas uznanym muzykiem bluesowym. Spędził u niego dziesięć miesięcy, co okazało się kluczowe dla jego przygotowania do profesjonalnej kariery muzycznej. To spotkanie z kuzynem było dla niego nieocenionym wsparciem i inspiracją.
Muzyka i kariera
Początki w chórze i pierwsze akordy
Pierwsze kroki w świecie muzyki B.B. King stawiał w chórze gospel w Elkhorn Baptist Church w Kilmichael. Szczególnie fascynował się muzyką wykonywaną w kościele zielonoświątkowym. To właśnie tamtejszy pastor, który grał na gitarze Sears Roebuck Silvertone, nauczył go pierwszych trzech akordów, co było fundamentem jego przyszłej kariery gitarzysty.
Zakup pierwszej gitary
Swoją pierwszą gitarę B.B. King nabył dzięki pomocy swojego pracodawcy, Flake’a Cartledge’a. Cartledge kupił mu instrument za 15 dolarów, a kwota ta była następnie potrącana z pensji Kinga przez kolejne dwa miesiące. Był to znaczący wydatek, ale jednocześnie kluczowa inwestycja w jego przyszłość jako muzyka.
Przełom radiowy i inspiracja T-Bone Walkerem
Karierę muzyczną B.B. King zaczynał od występów w lokalnych juke jointach oraz na stacjach radiowych, takich jak WGRM i WDIA. Prawdziwym przełomem było jednak usłyszenie gry T-Bone Walkera. King wspominał, że po usłyszeniu jego elektryzującej gry wiedział, że „musi” mieć gitarę elektryczną, co skierowało jego ścieżkę kariery w nowym kierunku.
Niesamowita etyka pracy i liczba koncertów
B.B. King był znany z tytanicznej pracy i niezwykłej etyki zawodowej. Przez większość swojej kariery grał średnio ponad 200 koncertów rocznie, nawet po przekroczeniu 70. roku życia. Rekordowy pod tym względem był rok 1956, kiedy to wystąpił na aż 342 pokazach, co świadczy o jego nieustającej aktywności i popularności na scenie live.
Unikalny styl gry
Styl gry B.B. Kinga na gitarze elektrycznej był niezwykle wyrafinowany i charakterystyczny. Wprowadził on płynne podciąganie strun (string bending), lśniące wibrato oraz technikę staccato. AllMusic uznało go za najważniejszego gitarzystę elektrycznego drugiej połowy XX wieku, co jest dowodem na jego ogromny wpływ na gitarzystów na całym świecie. Jego gra była niepowtarzalna i natychmiast rozpoznawalna.
Współpraca z gigantami i nowymi pokoleniami
B.B. King nie stronił od współpracy z innymi artystami, docierając do młodszej widowni i współpracując z nowymi pokoleniami muzyków. W 1988 roku nagrał hit „When Love Comes to Town” z irlandzką grupą U2. W 2000 roku, we współpracy z Erikiem Claptonem, wydał album „Riding With the King”, który zdobył nagrodę Grammy, potwierdzając jego ciągłą obecność na szczycie. Jego umiejętność adaptacji i współpracy z różnymi artystami, w tym z członkami The Rolling Stones, pozwoliła mu utrzymać się na topie przez dziesięciolecia.
Sprzęt i historia „Lucille”
Legenda imienia gitary
Jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów B.B. Kinga była jego gitara, którą nazwał „Lucille”. Nazwa ta narodziła się podczas dramatycznego wydarzenia w Twist w Arkansas. Podczas jednego z koncertów wybuchł pożar, spowodowany bójką dwóch mężczyzn o kobietę o imieniu Lucille. Co niezwykłe, King, ryzykując własne życie, wrócił do płonącego budynku, aby ratować swoją gitarę. To wydarzenie nadało instrumentowi legendarny status.
Relacja z instrumentem
B.B. King traktował swoją gitarę „Lucille” niemal jak żywą istotę. Mawiał, że kiedy przestaje śpiewać ustami, zaczyna „śpiewać” poprzez granie na Lucille. Ta metafora podkreślała głęboki dialog między artystą a jego instrumentem, tworząc unikalną więź, która była słyszalna w każdym zagranym przez niego akordzie. Jego gitara była przedłużeniem jego duszy.
Nagrody i osiągnięcia
Wprowadzenie do prestiżowych Hall of Fame
- Blues Hall of Fame (1980)
- Rock and Roll Hall of Fame (1987)
- National Rhythm & Blues Hall of Fame (2014)
Nagrody i wyróżnienia
- Nagroda Grammy za utwór „The Thrill Is Gone”
- Nagroda Grammy za album „Riding With the King” (wspólnie z Erikiem Claptonem)
- Polar Music Prize (2004) – uznawana za muzycznego Nobla
Klasyfikacja w rankingach
- 6. miejsce na liście 100 największych gitarzystów wszech czasów wg magazynu Rolling Stone
Chronologia kariery B.B. Kinga
Kluczowe momenty
- 1946: Przeprowadzka do Memphis i nauka u kuzyna, Bukka White’a.
- Ok. 1950s: Przełom radiowy i inspiracja T-Bone Walkerem.
- 1952: Sukces utworu „3 O’Clock Blues” i znaczący wzrost zarobków.
- 1956: Założenie własnej wytwórni Blues Boys Kingdom.
- 1970: Wydanie utworu „The Thrill Is Gone”, który stał się hitem.
- 1988: Nagranie hitu „When Love Comes to Town” z grupą U2.
- 2000: Wydanie albumu „Riding With the King” z Erikiem Claptonem.
- 2014: Ostatni występ publiczny.
Wybrane filmy z udziałem B.B. Kinga
Kariera aktorska
- „Blues Brothers 2000” (1998) – rola lidera Louisiana Gator Boys
Kluczowe współprace B.B. Kinga
Warto wiedzieć: B.B. King współpracował z szerokim gronem artystów, w tym z grupą U2 oraz z Erikiem Claptonem, co podkreśla jego znaczenie i wszechstronność na scenie muzycznej.
Wpływ na muzykę
Styl gry B.B. Kinga, charakteryzujący się płynnym podciąganiem strun, wibrato i techniką staccato, zrewolucjonizował grę na gitarze elektrycznej. AllMusic uznało go za najważniejszego gitarzystę elektrycznego drugiej połowy XX wieku. Jego gra inspiruje kolejne pokolenia bluesmanów i gitarzystów rockowych, od Jimi Hendrixa po współczesnych artystów.
B.B. King, jako „Król Bluesa”, na zawsze zmienił oblicze muzyki, udowadniając, że pasja i niezłomna praca mogą prowadzić do światowego uznania i pozostawić nieśmiertelne dziedzictwo dla przyszłych pokoleń.
Podsumowanie
B.B. King, znany na całym świecie jako „Król Bluesa”, był postacią o nieocenionym znaczeniu dla historii muzyki. Jego innowacyjny styl gry na gitarze elektrycznej, połączony z głębokim, emocjonalnym wokalem, wywarł ogromny wpływ na niezliczone pokolenia muzyków. Pomimo trudnego dzieciństwa i ciężkiej pracy fizycznej, King zdołał zbudować międzynarodową karierę, która trwała przez dziesięciolecia, przynosząc mu liczne nagrody i uznanie. Jego dziedzictwo żyje w każdej nutce bluesa i rocka, przypominając o jego niezrównanym wkładzie w rozwój gatunku.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Jaka muzyka jest kojarzona z B.B. Kingiem?
B.B. King jest nierozerwalnie kojarzony z bluesem, zwłaszcza z jego elektryczną odmianą. Jego charakterystyczny styl gry na gitarze, pełen emocjonalnych bendów i vibrato, stał się wzorem dla wielu gitarzystów.
Kto jest królem bluesa?
Tytułem „Króla Bluesa” powszechnie obdarzano B.B. Kinga. Jest on uznawany za jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych postaci w historii muzyki bluesowej.
Ile dzieci miał B.B. King?
B.B. King miał piętnaścioro dzieci. Jego życie osobiste było równie bogate jak kariera muzyczna.
Jaka była najsłynniejsza piosenka B.B. Kinga?
Jedną z najsłynniejszych i najbardziej rozpoznawalnych piosenek B.B. Kinga jest „The Thrill Is Gone”. Utwór ten stał się jego wizytówką i jest powszechnie uznawany za bluesowy standard.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/B._B._King
